Co to jest Napęd na tylne koła? Właściwości i dane techniczne

Co to jest Napęd na tylne koła? Właściwości i dane techniczne

Napęd na tylne koła (z ang. RWD) to ogólne określenie wykorzystywane w układach z napędem na tylne koła wszystkich marek samochodów osobowych i użytkowych. Oznacza on, że moment obrotowy silnika przenoszony jest na tylne koła. Dany rodzaj układu napędowego był szeroko wykorzystywany w XX wieku. Obecnie napęd na tylne koła staje się coraz mniej popularny. Zazwyczaj dany rodzaj napędu dostępny jest w samochodach sportowych z potężnymi jednostkami napędowymi, takich jak Dodge Challenger and Charger, Chevrolet SS, Chrysler 300, Subaru BRZ, Hyundai Genesis Coupe, Mazda MX-5 i innych.

Zasada działania napędu na tylne koła

W większości samochodów z napędem na cztery koła silnik oraz przekładnia montowane są w jego przedniej części. Moment obrotowy silnika przenoszony jest za pomocą wału napędowego na napęd końcowy tylnej osi, skąd przenoszony jest kolejno na mechanizm różnicowy kół. Przekładnia główna zwiększa moment obrotowy dostarczany ze strony silnika. Z kolei mechanizm różnicowy kół przenosi moc pomiędzy koła napędowe. Przednia oś nie jest sprzężona z przekładnią.

Dostępne są także inne rodzaje montażu głównych podzespołów. Na przykład, jednostka napędowa może zostać zainstalowana w przedniej części samochodu, a przekładnia montowana jest z kolei w tej samej obudowie co napęd końcowy tylnej osi. Wał napędowy wykorzystywany jest tym samym do przenoszenia momentu obrotowego silnika na przekładnię. W niektórych samochodach silnik zamontowany jest w tylnej części pojazdu i znajduje się wraz z przekładnią oraz napęd końcowy tylnej osi w jednym podzespole. 

Rodzaje i parametry napędu na tylne koła

Układ napędu na tylne koła Lokalizacja silnika Lokalizacja przekładni Zalety Wady Samochody z napędem na tylne koła
Przedni Z przodu lub nad osią Z przodu, rzadziej z tyłu
  • Doskonałe prowadzenie na drogach o suchej nawierzchni. 
  • Równomierne zużywanie się opon.
  • Zwiększona masa pojazdu.
  • Mniejsza ilość miejsca wewnątrz samochodu.
  • Znaczna utrata mocy.
Alfa Romeo Stelvio 949, Spider 939; Cadillac CTS A1LL; Chevrolet Corvette С7; Aston Martin Vantage Volante; Audi 100 Coupé S C1 F104.
Środkowy Za osią
  • Zmniejszone obciążenie przedniej osi 
  • Niespotykany układ wnętrza. 
  • Brak małego przedziału ładunkowego.
Mazda RX-7 FD; Dodge Viper SRT-10; Daihatsu Hijet S85, S200; BMW Z8 E52; Ferrari 599 GTB Fiorano, Portofino; Lexus LFA; Mercedes-Benz SLR McLaren R199; Lotus Seven.
Środkowy Z przodu osi Z tyłu
  • Zwiększona przyczepność kół napędowych, zwłaszcza na drogach o śliskiej nawierzchni. 
  • Doskonałe prowadzenie. 
  • Możliwość pokonywania zakrętów z wysoką prędkością.
  • Pogorszone trzymanie się drogi. 
  • Utrudniony dostęp do układu napędowego. 
  • Niewielka ładowność wnętrza. 
  • Skomplikowana konstrukcja układu chłodzenia silnika. 
De Tomaso Pantera; Ford GT; Ferrari Enzo; Toyota MR2; Porsche Carrera GT 980, Boxster 987, 981, Cayman 987, 981; Jaguar XJ220 Х27.
Tylny Za osią
  • Zmniejszona masa pojazdu.  
  • Doskonała dynamika. 
  • Doskonała przyczepność i stabilność  na drogach o śliskiej nawierzchni. 
  • Niski poziom hałasu wewnątrz samochodu.
  • Optymalna dystrybucja siły hamowania.
  • Nadsterowność. 
  • Niezadowalająca praca układu kierowniczego. 
  • Zmniejszona stabilność nadwozia w bocznym wietrze. 
  • Skomplikowana konstrukcja układu chłodzenia silnika i układy grzewczego kabiny; związana z tym utrudniona naprawa.
Renault Twingo CNO, BCM; Smart Fortwo 451, 453, City Coupe 450; Porsche 911 997; Tesla Model S 5YJS.

Skomentuj

Your email address will not be published. Required fields are marked *